Gezinsfotografie door de ogen van een moeder

wonderdewonder is opgezet door mij, Kim. Moeder en fotograaf. Samen met Eef kreeg ik drie kindjes in drie jaar. Een bijzondere en intense tijd, waarin we samen alle ballen hoog probeerden te houden.

In november 2015 werd onze jongste vier. 'Ineens' had ik drie schoolgaande jongens. 's Ochtends zwaai ik mijn kroost uit en start ik in mijn stille thuisstudio de dag met een kop koffie en een veel beter ritme dan de jaren daarvoor. Af en toe loop ik spontaan even de stad in, of lees ik mijn favoriete blogs, bezigheden die zo kort geleden nog ongrijpbaar leken.

Vaak denk ik: wat wás het heftig - de nachtvoedingen, het gesjouw met maxicosi's, de opvanglogistiek. Nog vaker denk ik: wat was het mooi! En heel vaak: wat mís ik die gekke tijd; de luiers, de slabbers, de fruithappen, de veel te vroege zondagochtenden, de zijwieltjes, de handschoenen met touwtjes.

Die romantiek van het hectische gezin zie ik nu al te goed. Maar niet altijd toen ik er middenin zat. Door een chronisch slaaptekort, een onaf klushuis en een permanent schuldgevoel naar familie en vrienden voor wie we te weinig tijd en aandacht hadden, kwam ik amper toe aan écht even stilstaan bij dat wat we hadden en 'in het nu' te genieten van alle kleine, voor ons gezin zo kenmerkende momenten.

Af en toe pakte ik mijn camera en legde ik een van die momenten vast. Dan zag ik de bijzonderheid van 'ons allemaal samen' ineens heel goed. En stond ik, bij het zien van alle beelden, genieten van het kleine grote geluk. Had ik die camera nog maar veel vaker gepakt, denk ik nu wel eens. Dan had ik ook toen al veel meer genoten. En het bijzondere van toen nu nog beter kunnen herbeleven. Want jongens jongens, wat is het snel gegaan....

Die gedachten vormden de start van wonderdewonder.